Puppylove

Daar is hij dan. Met zijn grote ogen staart hij mij aan op de vroege vrijdagochtend. Ik raak vertederd, ontroerd en mijn hart begint te gloeien. Panter het covermodel die de screensaver op mijn werkcomputer siert. Die aanblik, is het ideale begin van een werkdag waarop ik liever bij hem thuis had gebleven. Ik weet niet of het moedergevoelens zijn die mijn hartje koestert en die ik sterk onderdruk, maar ik vind het iedere dag weer een challenge om weg te gaan terwijl die grote ronde ogen mijn aanstaren. Let’s face it, I’m a sucker for puppy eyes.

Waar ik iedere ochtend baal dat ik een rondje door het hondenpark moet afleggen, verruil ik die gedachte al snel voor liefde wanneer ik hem vrolijk zie waggelen. Met zijn te korte pootjes die ietwat naar binnen staan, lijkt iedere pas op een dansje. Zijn vrolijk kwispelende staart springt uit de krul als hij zich omdraait, omdat hij blij is om mij te zien. Dat terwijl ik het hele rondje al meeloop. Zo is hij gewoon. Oprecht en altijd vrolijk.

Offcourse kent hij ook zijn momenten als mopperkont, maar die zijn voornamelijk afkomstig uit verwennerij. Meneer ligt graag onder een dekentje toegedekt op de bank, terwijl zijn fluffy mandje met een zee aan dekens verlaat naast de bank op hem wachten. En als ik hem daar dan uit probeer te halen voor een wandeling, begint hij te grommen. Wat eigenlijk al snel verandert in knorren omdat ik hem bij de poging om hem op te tillen, onder zijn kale okseltjes kietel en met mijn vingers door zijn dichte vacht kroel. De ultieme genieter die hij is, trekt zijn oren glad naar achter, knijpt zijn oogjes dicht en rolt langzaam over op zijn zijde.

En dat, maakt iedere dag fabolous. Op een vine met een super schattige pugs las ik laatst, “To you he is a part of your life. For him you are his life“. Voor ons geldt dat both ways. We delen ook een grote passie, voor eten. Bij mij persoonlijk valt het nog niet zo op omdat ik mezelf afbeul in the gym, maar bij Panter is het inmiddels goed zichtbaar. Als pup lurkte hij zich nog vol bij zijn moeder op de dag dat ik hem mee naar huis nam. Hij was daarmee ook het meest chubby hondje uit het nest van vier. Dat was ook waar ik meteen verliefd op werd. Dat bolle pensje met dat kleine pluisje op zijn buik, het neusje wat meteen de lucht in gaat zodra er eten in de kamer verschijnt en die grote ogen die je bij iedere hap volgen. Panter is head over heels als het op eten aankomt. Hij staat al te springen voor een kruimeltje en eet hij alles wat los en vast zit. Bewegen vindt hij ook niet altijd nodig omdat hij zijn calorietjes koestert. Toch is het inmiddels tijd voor wat extra beweging, om die kleine te laten afvallen. Dat omdat ik hem nog graag een hele lange tijd bij mij wil houden.

Last minute M&M Cookies

cWat heb je nodig:
250 gram roomboter
150 gram basterdsuiker
honing
snufje zout
snufje kaneel
250 gram zelfrijzend bakmeel
chocolade druppels
m&m (met stukjes peanut offcourse)

Hoe ga je te werk?
Verwarm de oven op 170 graden. Bekleed twee bakplaten met bakpapier.

Smelt de boter met de honing en suiker in een pannetje en laat het iets terug koelen. Voeg vervolgens het bakmeel, ei, zout, kaneel toe. Roer dit door elkaar. Voeg als laatste de m&m’s met de chocolade druppels toe. Ziet het beslag er nog iets te dun uit, voeg dan nog wat extra bakmeel op zicht toe.

Schep met een lepel 9 grote koekjes per bakplaat. Bak de koekjes per plaat 15 minuten tot ze goudbruin zijn maar chewy in het midden. Let erop dat je ze wel gaar bakt tho ;)

And there you have it, easy peasy m&m cookies die je binnen een halfuur op tafel kan toveren bij onverwacht bezoek. Ideaal voor bij een marathon van Friends, waar je Monica van alles uit haar NY kitchen ziet toveren.

Manyee Shares: sportieve hairproblemen

IMG-20141118-WA0014Wonderbaarlijk genoeg wordt er tijdens de bootcamp trainingen flink wat afgekletst onder de dames. Temminste, als we de kans krijgen om op adem te komen. En dan draait het al snel uit op een heus kippenhok.

Zo ook afgelopen week. Tijdens een van de chit chat sessies in het stormachtige herfstweer kwam het onderwerp haar aan de orde. Sporten is gezond voor lichaam en geest. But my hair? Die hairdo heeft flink wat te verduren wanneer je dag in dag uit aan het sporten bent.

Tijdens de workout krijgt je haar het zwaar te verduren. Je slingert het naar achter, schuurt met je hoofd over je handdoekje. Vervolgens bind je het vol frustratie in een staart, omdat je geen haren voor je gezicht wilt laten hangen. Deze creatieve hairdo blijft ook nog eens niet behoorlijk zitten, waardoor je de bezwete lokken nog eens wat strakker aantrekt in die paardenstaart. Zo zonde! Op deze manier trek je namelijk gemakkelijk haren uit je hoofd omdat je haar door het zweet erg breekbaar is.

Het beste wat je kunt doen, is om je haar gewoon los te laten hangen. Het lijkt enorm hinderlijk, maar je haar benefit hiervan. Vind je dit echt too much en wil je tijdens het sporten niet overkomen als diva met haar op geföhnde haar? Vlecht het dan in a la Lara Croft.

Na het sporten gooi ik meteen mijn haren los en race ik naar de douche. Heerlijk dat gewassen haar met de shampoo lucht. Sure, het is niet goed om elke dag je haren te wassen. Ik zou willen dat ik brave enough was om te zeggen “don’t wash it”. Maar die trend van droogshampoo, zwerverslokken met een zweetgeur is nu niet bepaald de trend waar ik me prettig bij voel.

Mijn tip is daarom, om je haar te wassen wanneer het nodig is. Zorg er dan voor dat je alle shampoo resten goed uitspoelt en je hoofdhuid goed reinigt. Gebruik altijd conditioner én shampoo. Dit omdat de schubben van je haren open gaan bij het gebruik van shampoo. En door het gebruik van de conditioner sluit je ze weer. Was je haar 3x in de week grondig en niet met te heet water. Voor de andere dagen zou ik genoeg conditioner gebruiken en het haar na afloop laten opdrogen. Zo voorkom je onnodige extra slijtage van een föhn.

En heb je een lazy day? Treat yourself dan met een haarmasker! Dan kan je de rest van de week er weer tegenaan met je perfecte kapsel.

Happy Healthy Huggs

Lazy afternoon snack

Om mijn pols pronkt een glimmend goud exemplaar van een horloge. Mijn kerstbonus van vorig jaar. Het resultaat van een “even kijken”  bij de juwelier op de dag voor kerstmis. Naast het feit dat het zijn rol vervult als accessoire, moet ik ook eerlijk toegeven dat het daarbij blijft. Voor een snelle time check pak ik de telefoon. Maar mijn echte klok zit in mijn maag, kinda like de krokodil uit Peter Pan. Aan mijn trek kan ik precies aflezen hoe laat het is.

Sure, voor mij is het eten wat de klok slaat. Maar als eten de enige bezigheid op een dag is komt er geen werk meer uit mijn handen. Dus heb ik het teruggebracht naar 6 keer per dag. De 6 momenten waar ik naartoe leef. En hey, dietwise blijkt het ook nog eens verantwoord te zijn. Winning!

Maar wat eet je nu op een herfstige dag tijdens kantoor uren, tussen de maaltijden in? Een cracker is zo kaal. Brood is al weggelegd voor de lunch. En fruit, tja dat is gewoon is te koud. Te plain op een dag waarop je overal zin in hebt. Wat neem je dan?

Then god invented peanutbutter. Een van mijn grote liefdes. Ik kan erop leven hoor. Een broodje pindakaas met stukjes nootjes op een vers broodje met roomboter. Je mag me er voor wakker maken. Maar weet je wat er nog beter is? Pindakaas en banaan. Holy mother of cravings. Voeg hier nog wat honing aan toe en alle smaken komen samen in een hartverwarmend gevoel. Deze 3 buddies op een rijstewafel is een van mijn favorite lazy afternoon snacks op kantoor.