Indo’s be like 24juni 15

IMAG2044Als het maar groen is. In de Indische en Indonesische keuken zijn veel kleurrijke hartige en zoete gerechten terug te vinden. Het is een hoop vrolijkheid die samen gaat met uiteenlopende smaken. Geen Aziaat zou opkijken van alle felle kleuren en wordt er niets anders dan enthousiast van. Het is niet raar, je bent ermee opgegroeid. En smaken zoals pandan of rozenbottel zijn je niet onbekend. Omdat je ermee bent opgegroeid beschouw je het als normaal. En zoals het in een cultuur gaat, gaat ook deze gewenning gepaard met een aanname. De gedachte dat een ander dit met je deelt. But boy, newsflash, niet iedereen staat te springen om gekleurde gerechten. Of om de smaken uit de Indische en Indonesische keuken.

Ook dit afgelopen weekend werd ik tijdens een markt vreemd aangekeken vanwege mijn groene gerechten. Ik hoorde de meest vreemde reacties. Van de vraag waar de kleur vandaan kwam met een zelf ingevuld antwoord tot aan de opmerking dat het wellicht niet goed gebakken zou zijn. Aduh, zeer gevoelig. Zeg vooral niets over eten en al helemaal niet over mijn eigen eten. Daar rust een soort van “betreden op eigen gevaar risico” op en zou een afschrikkend bordje bij moeten horen met de kop van een roofdier. Dit gaat natuurlijk niet tijdens een verkoop van makanan, daar hoor je het juist aan de man te brengen. Dus geduldig als ik kan zijn als het om eten gaat, legde ik iedereen enthousiast uit waar de smaken vandaan komen, wat de kenmerkende kleuren geeft of hoe iets bereidt wordt.

Zacht gezegd kreeg ik hierop weer de meest vreemde antwoorden. Schattig was het wel, toen een meisje van zo een 7 jaar naar de kraam kwam en naar haar Nederlandse vriendinnetje riep “kijk, dat zijn de spiniaziebroodjes die wij in Bali kochten en aan de armen gaven. Zij hebben het niet breed, dus kochten wij dat voor ze. Ze vinden dat groenige echt lekker. Gek eh”.

Klik hier voor het hele artikel…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *