Mag ik een kipnugget?

pantertjeTot mijn grote verbazing zag ik net een recept voorbij komen voor een gezond alternatief op kipnuggets. Daarna scrollde ik naar beneden en zag ik in mijn timeline de ene na de andere gezonde snack en absolute aanraders voor het lunchboxje van de kleuter. Waar zijn de vrolijk gekleurde schoolkoeken gebleven? Ergens tussen de komkommerboot en een soja sappakje dwaalde ik af naar mijn herinneringen. Van de afgelikte twee kleuren liga van mijn zusje tot aan de Chocolade Prins koekjes van LU die gewisseld werden tegen knikkers. Wat is er gebeurd in die tussentijd? Volstaat het niet meer om je kind naar school te sturen met een koekje voor de pauze van 10 uur, omdat je weet dat hij een pakje schoolmelk erbij krijgt?

De tijden zijn veranderd. Het assortiment in de schappen van de supermarkten is aangepast. En ja, de consument is een stuk kritischer geworden. Uiteraard ben ik hier zelf ook in meegegroeid. Om te beginnen ben ik nooit een liefhebber van snoep geweest, waterijsjes of koekjes met een suikerlaagje of fruitsmaakje. Maar uiteraard waren er wel mijn cola flesjes, Cornetto’s, chocolade koekjes en stroopwafels die deze gezellige momenten aanwezig waren. Tegenwoordig let ik doordeweeks op mijn eten zodat ik in het weekend kan eten waar ik zin in heb. Makkelijk zat, want mijn voorkeur gaat voornamelijk uit naar Indische zoetigheden en ja, daar heb ik doordeweeks niet altijd de tijd voor om het te maken. Toen ik opgroeide was dit ook meestal enkel in het weekend het geval. Op de zondagochtend bij oma op de Birktstraat aan de verse appeltaart na een rondje dierentuin. En op de zondagmiddag bij oma op de Denstraat lekker snoepen en erna een bordje rijst.

Het leven is een feestje. Nare momenten werden beter gemaakt door de dag af te sluiten met wat lekkers. Van een tandartsbezoekje door naar de Mac tot aan een pitstop bij de ijssalon na een begrafenis. Nu lijken zulke dingen allemaal verkeerd. Even snacken bij de benzine pomp als je onderweg bent naar een attractiepark of een kindermenu van de snackbar, wordt niet meer gepromoot. Het zijn de snoeptomaatjes die met grote posters op de reclameborden staan te pronken. Was het dan zo slecht dat wij vroeger koekjes aten op school of thee dronken met suiker? Is de generatie die nu als gekken aan de superfoods geslagen is en alle suiker heeft afgezweerd, vergeten waar ze vroeger gek op waren? Op eten waar je trek in had. Sure, het was geen vreetfestijn uit een scene van “Life with Louis”. Want na dat koekje at je een bruine boterham tussen de middag met een gekookt eitje. En in de avond stond er een gezonde warme maaltijd met rijst/aardappelen, vlees en groente op je te wachten.

Zo lang je de maaltijden gezond houd, is een tussendoortje echt geen killer. Als de kleine vraagt “mag ik een kipnugget” dan moeten wij dat maar even door de vingers zien. Met diezelfde antibiotica stootjes van de plofkip destijds en het restvlees uit dat snackje zijn wij groot geworden. Dat mieters zoete Yoghi drankje was de brandstof voor onze peuterstreken. Gun je kind eens een hapje suiker of een koekje uit een plastic verpakking. Zolang hij vers binnen krijgt, is er geen noodzaak om de rest uit je dieet te bannen. Laten we alsjeblieft de klassiekers in ere houden. Zo lang wij weten dat er een verschil is en niet altijd een overeenkomst tussen homemade, gezond en gefabriceerd. En zeg nu eerlijk, zo slecht zijn wij er toch ook niet van geworden?

4 reacties

  1. Ik ben het hier helemaal mee eens! Alles met mate. Ook bij mij was eten vroeger belangrijk en een stukje cultuur. Bij gezelligheid hoort lekker eten, en dat kan net zo goed een chipje op z’n tijd zijn als een stuk komkommer. Ik wil mijn dochter laten genieten van eten, niet opvoeden met de angst om dik te worden.

    View Comment
  2. Helemaal met je eens! Toevallig sta ik vandaag in dagblad metro over bodyshaming eb had ik gisteren een heel gesprek over te dun of te dik zijn. Tijdens dat gesprek begon ik over schooltv. Vroeger leerde je een appel te eten wabt suiker is slecht voor de tanden. Nu leer je een appel en komkommer te eten omdat he anders dik wordt…. alsof een snoepje op zn tijd dat al veroorzaakt. Gevolg hiervan is dat kinderen van 6 met normaal postuur al zeggen dat ze ‘lelletjes’ hebben. Trakteren is ook geen feestje meer want dan moeten er veel scholen appels of komkommers getrakteerd worden. Mensen maken zichzelf gek.

    View Comment
  3. Helemaal mee eens. Het gaat om afwisseling, evenwicht en variatie. Dus hier mogen chipjes, maar dan moet er ook een stuk fruit gegeten worden. Een Fristi kan, maar alleen in het weekend of op een feestje, enz… Mijn kinderen zijn gezond, goede eters (zowel gezond als ongezond :-)) en leren doseren. Niets mis mee toch?

    View Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *